Μια παρέμβαση που θα προκαλέσει συζητήσεις, κάνει μέσω του enikos.gr, Ο Μίκης Θεοδωράκης, με αφορμή το κείμενο του Νίκου Χατζηνικολάου, με τίτλο "ΑΟΖ ΤΩΡΑ"....
Διαβάστε την επιστολή του:
" Αγαπητέ κ. Χατζηνικολάου,
Διάβασα το άρθρο σας «ΑΟΖ ΤΩΡΑ», με το οποίο καλείτε την ελληνική κυβέρνηση να ακολουθήσει το πρόσφατο παράδειγμα της Κύπρου και να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ. Το ερώτημα όμως είναι, μπορεί να το κάνει; Έχει το δικαίωμα; Αλλά και αν το κάνει, τότε σε ποιον θα ανήκει αυτή η ΑΟΖ; Στην Ελλάδα ή στους ξένους; Τους πιστωτές μας;
Επ’ αυτού τα Μνημόνια με τα οποία οι Κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά έχουν δεσμεύσει την χώρα μας, θεωρούν ως δεδομένο το γεγονός ότι έχουμε παραδώσει στους πιστωτές την Εθνική μας Ακεραιότητα δηλαδή την Εθνική Ανεξαρτησία, όσο και το σύνολο του Εθνικού μας Πλούτου. Με άλλα λόγια, για όσον καιρό θα είμαστε χρεοκοπημένοι, οι πιστωτές έναντι του χρέους θα εισπράττουν μέσω του «Ταμείου» όλο τον υφιστάμενο και τον παραγόμενο πλούτο της χώρας, την αξία του οποίου θα καθορίζουν μονομερώς και στη συνέχεια θα τον μεταβιβάζουν στις Τράπεζές τους στο εξωτερικό.
Και ειλικρινά μένω κατάπληκτος, όταν διαπιστώνω ότι το γεγονός αυτό αγνοείται από τους πάντες. Δηλαδή σαν να μην έχει γίνει. Σαν να μην υπάρχουν Μνημόνια, Τρόικα και Ταμείο.
Πώς είναι δυνατόν, κ. Χατζηνικολάου, να παραμένει «μυστικό» το ότι κάποιοι πούλησαν την Πατρίδα μας στους ξένους;
Όμως το αντιπαρέρχομαι και περνώ στη σημερινή πραγματικότητα, μετά την αποκάλυψη του μεγέθους του υποθαλάσσιου εθνικού μας πλούτου, που κατά τη γνώμη μου αλλάζει όλα τα δεδομένα, αφού τα Μνημόνια και οι δεσμεύσεις οφείλονται στο Δημόσιο Χρέος, δηλαδή στην αδυναμία μας να καλύψουμε τις οφειλές μας προς τους πιστωτές μας.
Πόσα είναι τα χρέη μας; Ας πούμε, 400 δισ. ευρώ. Όμως από τις εκθέσεις των ειδικών, όπως είναι ο κ. Φώσκολος του οποίου την αξία και το κύρος δεν αμφισβητεί κανείς (είναι εξ άλλου σύμβουλος της Καναδικής Κυβέρνησης για θέματα υδρογονανθράκων) και ο καθηγητής Ζεληλίδης,
μας αποκάλυψαν ότι η αξία του υφιστάμενου υποθαλάσσιου πλούτου καλύπτει τουλάχιστον πέντε φορές το Δημόσιο Χρέος μας!
Δεν θα έπρεπε τάχα, να αναθέσουμε σε κάποια Επιτροπή από Έλληνες και ξένους ειδικούς, να επιβεβαιώσουν αυτούς τους ισχυρισμούς, που όχι μόνο θα μας βοηθήσουν να καλύψουμε το Χρέος και να απαλλαγούμε από τα Μνημόνια και τις Τρόικες αλλά και θα μας επιτρέψουν να εφαρμόσουμε αναπτυξιακές πολιτικές που θα αλλάξουν ριζικά τη ζωή και την μοίρα της πατρίδας μας;
Θα μου επιτρέψετε να ξαναθυμίσω από την σελίδα σας τις ανακοινώσεις των ειδικών που προανέφερα, καθώς και του καθηγητή κ. Ζεληλίδη, ώστε οι αναγνώστες σας να λάβουν μια ακριβή εικόνα για τον υποθαλάσσιο πλούτο της χώρας μας.
Αρχίζω από τον Καθηγητή κ. Φώσκολο: «Θα πάω λίγο στη γεωλογία της περιοχής, για να δείξω ότι έχουμε πολλούς υδρογονάνθρακες, ιδιαίτερα κάτω από την Κρήτη.
Τα αποθέματα είναι μεγάλα, για να μην πω μυθικά.
Επί περίπου 18 εκατομμύρια χρόνια (18.000.000), αυτή η αναδίπλωση του πυθμένα, η πτυχή του πυθμένα, μετατράπηκε σε μία ράχη, η οποία λέγεται Μεσογειακή Ράχη. Η Μεσογειακή Ράχη είναι αυτή η οποία στη συνέχεια δημιούργησε παγίδες που δεσμεύουν το φυσικό αέριο.
Αυτή η Μεσογειακή Ράχη ξεκινάει από τη Ζάκυνθο και τελειώνει στην Κύπρο. Είναι μία τεράστια Ράχη με πάρα πολλές παγίδες. Οι παγίδες υπάρχουν σε μία έκταση 60 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων (60.000), έκταση ίση όση η Ελλάδα και περιμένουμε μέσα σε αυτές τις παγίδες να υπάρχει το φυσικό αέριο. Το ότι βγαίνει φυσικό αέριο, το έχουνε μετρήσει οκτώ (8) διεθνή ινστιτούτα. Δεν μπορούμε να λέμε αυτή τη στιγμή ότι δεν υπάρχει φυσικό αέριο, όταν αυτό το πράγμα έχει μετρηθεί.ελέγχθηκαν επίσης από τους Νορβηγούς πριν ενάμιση χρόνο, στο γραφείο του κ. Μανιάτη.
Ποια είναι τα αποθέματα τα οποία έχουμε, το κομμάτι που θα γίνει η έρευνα από τους Νορβηγούς :
τα αποθέματα εκτιμώνται – αυτή τη στιγμή – δίνω τιμές – σε ένα τρισεκατομμύριο εφτακόσια δισεκατομμύρια (1.700.000.000.000). Εάν το ελληνικό κράτος πάρει το 20% και οι περιφέρειες το 5% και εκτιμήσουμε τα άτομα τα οποία θα δουλέψουν και τη φορολογία αυτών των ατόμων και ταυτόχρονα συνεκτιμήσουμε την αντικατάσταση του εισαγόμενου πετρελαίου από το φυσικό αέριο, το ελληνικό κράτος θα κερδίσει 600 δισεκατομμύρια (600.000.000.000) σε 25 χρόνια.
Δηλαδή κάθε χρόνο θα μπαίνουν μέσα στο Υπουργείο Οικονομικών 25 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο (25.000.000.000 $), χωρίς εμείς να βάλουμε φράγκο από την τσέπη μας.
Εάν δούμε ποια είναι τα αποθέματα σε όλη την έκταση της ελληνικής ΑΟΖ, τότε τα αποθέματα αυτά εκτιμώνται σε 2,5 τρισεκατομμύρια δολάρια (2.500.000.000.000 $). Και το αντίστοιχο κέρδος, το ετήσιο κέρδος, το οποίο θα έχει το Υπουργείο Οικονομικών, είναι 32 δις το χρόνο (32.000.000.000 $), χωρίς εμείς να βάλουμε φράγκο από την τσέπη μας. Δηλαδή θα απασχολούνται 450 με 500 χιλιάδες άτομα (450.000 – 500.000) και το ελληνικό κράτος θα κερδίζει 32 δις το χρόνο (32.000.000.000 $).
Αυτά τα έσοδα τα έχουμε από τα συμβατικά αποθέματα, από τα αποθέματα τα οποία εμείς μπορούμε αυτή τη στιγμή να αξιοποιήσουμε αύριο το πρωί.
Εάν συνεκτιμήσουμε και τα αποθέματα, τα οποία θα αρχίσουνε να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης σε 15 χρόνια, τα αποθέματα αυτά είναι 10πλάσια από τα συμβατικά μας αποθέματα και θα αποφέρουν στο ελληνικό δημόσιο 17,5 τρισεκατομμύρια (17.500.000.000.000), η αξία τους είναι 17,5 τρισεκατομμύρια, τα οποία θα γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης σε 100 χρόνια από σήμερα. Θα ξεκινήσει η εκμετάλλευση σε 15 χρόνια, αλλά επί 100 χρόνια θα έχουμε τη δυνατότητα να βγάζουμε φυσικό αέριο.
Τα έσοδα από αυτά τα συμβατικά και μη συμβατικά αποθέματα, των οποίων η αξία ανέρχεται σε 20 τρις (20.000.000.000.000), εάν εμείς πάρουμε το 25%, σημαίνει ότι το ελληνικό δημόσιο σε μια περίοδο για 100 χρόνια, θα παίρνει 50 δισεκατομμύρια το χρόνο (50.000.000.000), για 100 χρόνια θα μπαίνουν μέσα στο Υπουργείο Οικονομικών, χωρίς εμείς να βάλουμε ούτε μία δραχμή.
Και με αυτά τα χρήματα εμείς μπορούμε να ξεχρεώσουμε τα χρέη μας, μπορούμε να αναστήσουμε την οικονομία μας, αποκτούμε μία τεράστια γεωπολιτική δύναμη.
Και αυτό θα γίνει διότι οι Ευρωπαίοι έχουν ανάγκη από τον ορυκτό μας πλούτο, έχουν ανάγκη από τους υδρογονάνθρακες μας.
Μέσα σε εξήντα μήνες η Ευρώπη θα πεινάσει ενεργειακά και χρειάζονται την Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να φύγει από το ευρώ, είτε το θέλουμε εμείς είτε δεν το θέλουμε εμείς και μας έχουν ανάγκη οι Ευρωπαίοι. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό. Έχουμε πλούτο, τον οποίο τον έχουν ανάγκη για να επιβιώσουν οι οικονομίες τους, για να επιβιώσουν οι βιομηχανίες τους. Επομένως το μέλλον για την Ελλάδα, εφόσον βρεθεί στην Ελλάδα ένας Πούτιν, θα μπορέσει να είναι λαμπρό και νομίζω ότι μπορεί η Ελλάδα να ξαναδεί πάλι εποχές του Περικλή.
Τα χρήματα που θα μπαίνουν μέσα, τα 50 δισεκατομμύρια (50.000.000.000), αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο (1/3) του σημερινού ελληνικού προϋπολογισμού.
Η αξία των αποθεμάτων, τα 20 τρις (20.000.000.000.000), αντιστοιχούν με 143 ελληνικούς προϋπολογισμούς. Τα χρήματα είναι αμύθητα και θα πρέπει αυτό το πράγμα να συνειδητοποιηθεί».
Συνεχίζω με τον κ. Λυγερό: «Η χώρα μας είναι το πιο «ακριβό οικόπεδο» σε γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό επίπεδο αλλά κάποιοι κρατούν στην αφάνεια, τον φυσικό και ορυκτό μας πλούτο.
Πρέπει να εκμεταλλευτούμε τα κυριαρχικά δικαιώματα μας, την αποκλειστική οικονομική μας ζώνη, που θα μας δώσει τη δυνατότητα να παίξουμε σημαντικό ρόλο στα χρόνια που θα ακολουθήσουν μιας και η πατρίδα μας βρίσκεται στο ενεργειακό σταυροδρόμι τριών ηπείρων».
Επίσης ο κ. Κονοφάγος μας λέει: «Απαιτείται λοιπόν στρατηγική από πολιτική άποψη, στρατηγική και γεωπολιτικό όραμα, με τη συμμετοχή όμως τεχνοκρατών διότι να σας πω την αλήθεια οι πολιτικοί δεν ενδιαφερθήκανε για εμάς του τεχνοκράτες τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια καθόλου, δεν τους ενδιέφερε να έχουν σχέση μαζί μας.
Πρόκειται να ψηφιστεί στο τέλος του έτους στο Ευρωκοινοβούλιο, ο οδικός χάρτης του 2050, δηλαδή τα επόμενα σαράντα χρόνια θα ψηφιστεί στο Στρασβούργο. Τί λέει αυτός ο χάρτης; Λέει ότι η ασφάλεια εφοδιασμού της Ευρώπης σε φυσικό αέριο θα επικεντρωθεί κυρίως στην ανατολική Μεσόγειο και στο Βόρειο Πόλο στον Αρκτικό Ωκεανό. Άρα αυτό που θα ψηφιστεί από το Ευρωκοινοβούλιο, συνδέει τον Αρκτικό Ωκεανό με την ανατολική Μεσόγειο, όσον αφορά το φυσικό αέριο διότι ο Βόρειος Πόλος περιέχει υπολογίζεται το 25% των παγκοσμίων αποθεμάτων φυσικού αερίου».
Τέλος ο καθηγητής Α. Ζεληλίδης σε πρόσφατη εκπομπή ανέφερε ότι κατά την άποψή του
«το φυσικό αέριο που υπάρχει από την Κέρκυρα ακολουθώντας όλη την Δυτική Ελλάδα και φτάνοντας ως την Νότιο Κρήτη υπολογίζεται η αξία του σε ένα τρις. 500 δις».
Επαναλαμβάνω ότι κατά τη γνώμη μου μετά από όλες αυτές τις πληροφορίες θα έπρεπε να σχηματιστεί κατ’ αρχήν μια Εθνική Επιτροπή από επιστήμονες σε συνεργασία με ξένα ινστιτούτα να καταλήξει στον πραγματικό πλούτο που υπάρχει στην περιοχή μας και ειδικά στην ανατολική περιοχή της Μεσογείου.
Όταν βεβαιωθούμε γι’ αυτό, τότε η δεύτερη πράξη που πρέπει να κάνουμε είναι να ανακηρύξουμε την ελληνική ΑΟΖ μέσα στην οποία περικλείεται το 80% του πλούτου αυτού. Η ελληνική ΑΟΖ θα τετραπλασιάσει την έκταση της Ελλάδας, θα γίνουμε χώρα μεσαίου ευρωπαϊκού μεγέθους, ενώ από την οικονομική άποψη θα μας καταστήσει από τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης.
Με δεδομένη την ύπαρξη αυτού του πλούτου που υπολογίζεται σε πολλά τρισ. Ευρώ που σε βάθος χρόνου θα αυξάνεται, αποκτάμε αυτομάτως την δυνατότητα να απαλλαγούμε εντελώς από χρέη και τόκους και κυρίως να αποκτήσουμε την πλήρη οικονομική μας ανεξαρτησία.
Γιατί όμως δεν γίνονται όλα αυτά; Διότι η πολιτική τάξη στην Ελλάδα, όπως ήδη ανέφερα, είναι εξαρτημένη. Που σημαίνει εκτός των άλλων ότι δεν έχει ουσιαστικά το δικαίωμα να προχωρήσει σε χειρισμούς με όλα τα κράτη με τα οποία θα πρέπει να συνεννοηθούμε για την κήρυξη της ΑΟΖ, δηλαδή Τουρκία, Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτο κλπ. Δηλαδή προβλήματα που έλυσαν όλες οι άλλες χώρες του κόσμου που έχουν ως τώρα ανακηρύξει ΑΟΖ. Ειδικά με την Τουρκία. Και για το Αιγαίο. Η δική μου άποψη είναι ότι θα πρέπει να ανακηρύξουμε το Αιγαίο περιοχή υψηλού φυσικού κάλλους για να μην διακινδυνεύσουμε να το μολύνουμε με γεωτρήσεις αλλά και αν αποφασιστεί η εκμετάλλευση πετρελαίου στο Αιγαίο, εάν οι δύο χώρες Ελλάδα και Τουρκία είναι πράγματι κυριαρχικά ανεξάρτητες, απέναντι στις ΗΠΑ που όπως είναι φανερό, θεωρούν τα πετρέλαια του Αιγαίου ως ιδιοκτησία τους, τότε κατά τη γνώμη μου είναι τελείως ρεαλιστικό να θεωρούμε ότι με συζητήσεις θα βρούμε λύση που να συμφέρει και στα δύο κράτη. Η απειλή που όπως είδαμε προέρχεται πιο πολύ από άλλες χώρες παρά από την Τουρκία, ότι δήθεν η Τουρκία θα μας κάνει πόλεμο, είναι για μένα εντελώς μη ρεαλιστική. Όπως είναι φανταστικό το να κάνει πόλεμο η Ισπανία στην Πορτογαλία, Η Γαλλία στο Βέλγιο, η Σουηδία στην Φινλανδία κλπ. Και είναι γελοίο και προσβλητικό με την επίσκεψη του Ολάν που βασικά ήρθε ακριβώς για να πάρει μερίδιο τραβηγμένος από την οσμή του πετρελαίου και να μας πουλήσει φρεγάτες για να αμυνθούμε στην Τουρκία. Αυτά είναι γελοιότητες
Όμως η ελληνική κυβέρνηση όπως όλος ο πολιτικός κόσμος είναι απόλυτα δεσμευμένοι με τα Μνημόνια που ψήφισε η ελληνική Βουλή κι έτσι δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα απ’ αυτούς, διότι -το επαναλαμβάνω για να εμπεδωθεί μέσα στην κοινή γνώμη- με την ψήφιση αυτή υπάρχει όρος ότι η Ελλάδα παραδίδει στα ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη δηλ. στους δανειστές της την εθνική της ανεξαρτησία και βάζει ενέχυρο τον εθνικό μας πλούτο, πάνω στον οποίο εφ’ όσον εξακολουθεί η Ελλάδα να έχει χρέη, είμαστε υποχρεωμένοι να παραδίδουμε μέσω του Ταμείου κάθε είδους πλούτο της χώρας μας και φυσικά εάν φτάσουμε στο μέγα εθνικό έγκλημα να κηρυχτεί ΑΟΖ μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, αυτό σημαίνει ότι όλος αυτός ο παραπάνω πλούτος θα παραδοθεί μέσω του Ταμείου στους δανειστές, κυρίους Μέρκελ, Ολάν και άλλους που παραμονεύουν να μας ληστέψουν".
enikos.gr
1958: Το έτος 1958 είναι αρκετά περιπετειώδες για την κουβανική επανάσταση. Θα υπάρξουν διάφορες μορφές εξεγέρσεων: πραγματοποιούνται απεργίες και κάποιες ένοπλες επιθέσεις για κατάργηση της κυβέρνησης του Batista. Τον Φεβρουάριο, ο Raul Castro ανοίγει μέτωπο στη Sierra de Cristal. Τον Μάρτιο, οι ΗΠΑ αναστέλλουν την προμήθεια όπλων στις δυνάμεις του Batista. Το κίνημα της 26ης Ιουλίου οργανώνει γενική απεργία στις 9 Απριλίου του 1958. Τον Μάιο, ο Μπατίστα προσπαθεί να καταστρέψει τις ένοπλες δυνάμεις του Castro. Οι αντάρτες βγαίνουν νικητές και καταλαμβάνουν μία μεγάλη ποσότητα όπλων. Καταλαμβάνουν ένα αεροπλάνο που πετούσε από το Μαϊάμι στην Αβάνα. Τον Δεκέμβριο, ένα τμήμα ανταρτών που οδηγεί ο Che Guevara επιτίθεται στη Santa Clara και στις 28 Δεκεμβρίου καταφέρνουν να την κατακτήσουν. Στις 31 Δεκεμβρίου, ο Camilo Cienfuegos οδηγεί νικηφόρα μια ομάδα επαναστατών στο Yaguajay. 
.jpg)
.jpg)
