Η συζήτηση για την ύφεση, στο προαύλιο του Αη Γιάννη, στις Ράχες Ικαρίας, δεν αφορούσε ούτε στην οικονομία, ούτε την ανάπτυξη, ούτε την κρίση....
Εδώ η ύφεση, από την 1η έως και τις 7 Ιουλίου, έκανε παρέα με τη δίεση, και έστελναν στον καριώτικο ουρανό, μινόρε και ματζόρε που χόρευαν στους μουσικούς δρόμους που χάριζαν οι κιθάρες, τα μπουζούκια, τα ούτια, τα βιολιά και οι τσαμπούνες.
Και γύρω απ΄τους δασκάλους, τους κορυφαίους έλληνες μουσικούς, συγκεντρωμένα πρόσωπα χαρωπά, αισιόδοξα, με βλέμμα διψασμένο, να ρουφήξουν κάτι απ΄ τις γνώσεις των καλύτερων... Συζητήσεις για τη λεπτομέρεια. Για αυτή που διαφοροποιεί τον ήχο, και τον κάνει συναίσθημα για ό,τι μας βασανίζει, μας δίνει χαρά, μας προσφέρει ελπίδα.
Πριν περισσότερο από ένα χρόνο, όλο αυτό ήταν ένα όνειρο. Λίγο αργότερα έγινε ένα σχέδιο που ήταν έτοιμο να τεθεί σε εφαρμογή. Και μετά... μια πραγματικότητα.
Δικαιολογημένος ο περσινός ενθουσιασμός, με τον οποίο ολοκληρώθηκε το 1ο Μουσικό Σεμινάριο Ικαρίας, που διοργάνωσε η Κίνηση Πολιτών Ικαρίας.
Δικαιολογημένος και προφητικός, καθώς φέτος, στο 2ο Μουσικό Σεμινάριο, οι συμμετοχές αυξήθηκαν περισσότερο από 50%, ενώ και οι δάσκαλοι και τα όργανα ήταν περισσότερα.
Δημήτρης Μυστακίδης στη ρεμπέτικη κιθάρα, Μανώλης Πάππος στο μπουζούκι, Ευγένιος Βούλγαρης στο ούτι, Γιάννης Ζευγόλης στο βιολί και Νίκος Τσαντάνης στην τσαμπούνα.
Κάθε απόγευμα λοιπόν, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ολόκληρη της εβδομάδα που μας πέρασε, το προαύλιο του Αη Γιάννη γλεντούσε, κόντρα στη μουντάδα των καιρών, κόντρα σε όσους χάνουν την ελπίδα και βυθίζονται στην απραξία. Το προαύλιο γέμισε και φέτος νέους, απ΄όλη την Ελλάδα και όχι μόνο, καθώς συμμετοχές υπήρχαν και από το Ισραήλ, την Ισπανία και την Ιταλία. Νέοι λοιπόν, που με τα όργανα στην πλάτη έφτασαν στο νησί, προκειμένου να διαψεύσουν τις Κασσάνδρες και δηλώνοντας παρόντες στον πολιτισμό, την τέχνη, τη μουσική.
Κάθε μέρα, μετά το πέρας των μαθημάτων, δάσκαλοι και μαθητές «τζαμάρανε» μέχρι πρωίας και αντιλαλούσαν οι βουνοπλαγιές μεθυστικούς ήχους και μελωδίες.
Και ένα γλέντι- συναυλία,... Τετάρτη βράδυ, ο Αη Γιάννης μας υποδέχθηκε όλους, με παραδοσιακές ελληνικές μουσικές, με τον αγκαλιαστό καριώτικο να έχει την τιμητική του. Ένα γλέντι που οι δάσκαλοι μπερδεύτηκαν με τους μαθητές, πάνω στο ίδιο πάλκο. Συγκινημένοι και περήφανοι οι δάσκαλοι για τα «παιδιά» τους. Εκστασιασμένοι οι μαθητές, να κοιτούν με δέος τους δασκάλους τους, πάνω στην ίδια σκηνή.
Και όλοι εμείς, με ένα πλατύ χαμόγελο αισιοδοξίας, για το κοινό μυστικό που μοιραζόμασταν, εκεί λίγο πιο πάνω απ΄ τον Χριστό Ραχών, κάτω από τον έναστρο καλοκαιρινό ουρανό... Ένα μυστικό που θα το πάρει μαζί του το Ικάριο πέλαγος, να το ταξιδέψει παντού....
Ραντεβού του χρόνου, με την παρέα να μεγαλώνει. Τις κιθάρες, τα μπουζούκια, τα βιολιά και τα ούτια, θα ΄ρθουν να συναντήσουν τα λαούτια, οι λύρες, τα σαντούρια και οι ανθρώπινες φωνές....
Και του χρόνου λοιπόν, θα είμαστε πάλι εκεί!
Δήμητρα Κόχιλα
ikariamag.gr
